φεύγω και έρχομαι
Σε έψαξα παντού, μα δεν σε βρίσκω
ίσως να φταίει η πόλη που δεν ανήκω
ίσως να είναι πάλι που δεν βλέπω
ξέχασε το σκοτάδι μου τον κόσμο έξω
Δεν κοιτάζω πίσω, ούτε μπροστά
το τώρα είναι τόσο άδειο ξανά
φεύγω και έρχομαι όπως παλιά
σε ένα σπίτι έρημο από φιλιά
Ακού τη φωνή σου κάποιες φορές
μου ζητάς κουβέρτα και αγκαλιές
σηκώνομαι και πέφτω γεμάτος πληγές
και στάζω αίμα, και φτύνω φωνές
Η μουσική δεν έχει χώρο πια
και το φως είναι τόσο μακριά
οι άνθρωποι χλωμοί, χωρίς καρδιά
και τα ζώα τρομαγμένα και μικρά
Κατεβαίνω στον δρόμο και περπατώ
τα πόδια κλειδωμένα και κωπηλατώ
να το τελειώσω ακόμα προσπαθώ
να το αρχίσω ακόμα προσπαθώ
